Aan het eind van de oorlog komt er nóg een ongrijpbare vijand in het dorp. Dat is de besmettelijke ziekte: tyfus. Ook Nolleke wordt ziek. Als eindelijk de Bevrijdingsdag aanbreekt ligt Nolleke in het ziekenhuis.

Toch rijdt er, na een aantal zorgvolle weken, een rodekruiswagen over de smalle dijken, die Nolleke thuisbrengt.

Op vrijdagavond komt oom Bertus weer op bezoek. Allerlei herinneringen worden opgehaald. Samen zingen ze, net als aan het begin van de oorlog: