Nieuwenhuijse-Thijssen, Mensenkind.jpg

Klik op de afbeelding voor een vergroting

€ 21,50

Monica Nieuwenhuijse - Thijsen: Mensenkind

Bas, die zichzelf liever Gert noemt, heeft twee bankjes tot zijn woon- en verblijfplaats. Daarvandaan overziet hij de mensenkinderen die hij een passende naam geeft. De kleine jongen bij de bushalte roept om zijn aandacht. Bas, noemt hij hem. Mike en Stef hebben hem nodig, maar alleen als het echt niet anders kan. Ondertussen heeft hij ook zijn handen vol aan zichzelf...

Eleonora woont eenzaam in haar appartement. Dagelijks denkt ze aan haar kleine buurjongen van destijds. De gehorige scheidingsmuren lieten geluiden door waarvoor zij liever haar oren sloot. Eleonora dacht het middel voor zijn redding gevonden te hebben, geïnspireerd door de woorden van haar Meester: 'Voor zoveel gij dit één van deze Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan.' Maar inmiddels is het al dertig jaar geleden dat haar buurjongetje verdween. Was haar plan van destijds zinloos?

Een ontroerend verhaal over het leven op straat, mishandeling, eenzaamheid, maar ook over reddende liefde en ontferming voor mensenkinderen.

Monica Nieuwenhuijse - Thijssen (1968) is getrouwd en moeder van vijf kinderen. Voor haar studie Agogisch Werk deed ze ervaring op in een jeugdhuis van de kinderbescherming en ze voelde zich verbonden met kinderen die onder moeilijke omstandigheden opgroeien. Onder andere deze ervaring heeft dit boek tot stand gebracht. Ze debuteerde met de succesvollen roman Een zeker man had een vijgenboom.

226